มีเพื่อนถามว่า ช่วงนี้ทำแต่บล็อกภาษี
แล้วไม่คิดจะเขียนบล็อกตัวเองบ้างหรือ?
.
.
นั่นสินะ…
วันนี้เลยตัดสินใจพักงาน
มานั่งเขียน นั่งอัพบล็อก
ก่อนที่มันจะร้างไปกว่านี้ – - ‘
.
.
นั่งคิดมาเกือบครึ่งชั่วโมง
ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนว่าอะไรดี?
.
.
นี่ละมั้ง ที่เค้าเรียกว่า “ตัน”
อยากเขียน แต่ดันเขียนไม่ออก
.
.
นึกไปนึกมา ก็นึกถึงเรื่องการขับรถ
มีเพื่อนคนนึงเคยบอกผมไว้ว่า
.
.
“เวลาที่มึงต้องรีบๆขับรถไปธุระ หรือมีเรื่องด่วนอะไรสักอย่าง
แม่งต้องมีเรื่องให้มึงไปช้า ไม่เจอรถติด คันหน้าปาดหน้า ปิดถนน ทำทาง
หรือเหี้ยอะไรสักอย่าง ทำให้มึงต้องหงุดหงิด”
คือแบบ …
มึงจะหงุดหงิดมากๆ ที่อะไรทุกอย่างแม่งไม่เป็นใจ ในวันที่มึงรีบสัดๆ…
.
.
ความเป็นจริงแล้วเรื่องพวกนี้แม่งเกิดทุกวันแหละ เอม (มันเรียกผมว่าเอม 
)
เพียงแต่มึงไม่เคยสังเกตมันเอง.. ในวันที่มันเป็นวันปกติ
ในวันที่มึงอารมณ์ดี วันที่มึงไม่ต้องไปไหน ไม่มีธุระ
มึงก็จะปล่อยมันผ่านเลยไปได้สบายๆ
.
.
ขับรถ มันก็เหมือนการใช้ชิวิตแหละวะ
ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างใจของเราทุกอย่างหรอก
อยู่ที่ว่ามึงจะปรับใจของมึง ให้เป็นเหมือนวันที่มึงไม่รีบเร่งได้หรือเปล่า
.
.
อืม……
ผมฟังแล้วก็นึกขอบคุณมันในใจ
ที่วันนี้มันทำให้ผมคิดได้
.
.
.
.
อย่างน้อยก็ช่วยให้มีเรื่องเขียนล่ะวะ ^^
