ในเมืองใหญ่ การเดินทางเพียงแค่ระยะทางสั้นๆ กลับกินเวลาที่ยาวนาน เรามักจะได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจเบาๆ ท่ามกลางความอึดอัดระหว่างคนแปลกหน้าเสมอ . . ในเมืองใหญ่ ความสะดวกสบายที่เพิ่มขึ้น ไม่ได้ทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่ทำให้เราไปถึงจุดมุ่งหมายของแต่ละคนได้เร็วขึ้น . . ในเมืองใหญ่ การที่เราลืมโทรศัพท์มือถือแค่วันเดียว อาจจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของใครอีกหลายคน . . ในเมืองใหญ่ มักจะเงียบสงบ ในวันหยุดยาว เพราะผู้คนจากเมืองนี้ หายไปแย่งกินแย่งใช้ในเมืองเล็กๆแห่งอื่น.. . . ผมกำลังอยู่ในเมืองใหญ่… คิดฝันไว้ว่าสักวันจะได้ไปอยู่เมืองเล็กๆบ้าง.. . . หวังไว้เพียงแต่ว่า อย่าให้เมืองเล็กๆอีกหลายเมือง . . กลายเป็นเมืองใหญ่ไปเสียก่อน..

ผมไม่ได้เขียนบล็อกมานานมากๆ หลังจากที่ตั้งปณิธานว่าจะเขียนให้ได้ทุกวัน.. มีใครสักคนเคยบอกผมไว้ว่า ถ้าทำไม่ได้แล้วก็จงอย่าพูด แต่ผมคิดว่าลองพูดออกมาบ้างก็ดีนะ เพราะไม่งั้นคนที่ไม่ทำอะไรเลย คงจะกลายเป็นคนที่ประสบความสำเร็จที่สุด . . เข้าเรื่องเลยดีกว่า . . ผมเคยอ่านเจอบทความนึง เกี่ยวกับท่านดาไลลามะ.. ช่วงหลังๆก็ได้เห็นบทความนี้แชร์ใน Facebook กันอีกครั้งหนึ่ง เหมือนท่านจะเตือนสติเราผ่านทางโลกออนไลน์.. . . บทความนี้เขียนสั้นๆว่า ครั้งหนึ่งเมื่อมีคนถามองค์ดาไลลามะว่า อะไรเป็นเรื่องที่ท่านรู้สึกแปลกใจมากที่สุด เกี่ยวกับมนุษยชาติ ท่านตอบว่า “มนุษย์เรานึ้ ยอมสูญเสียสุขภาพเพื่อทำให้ได้เงินมา แล้วต้องยอมสูญเสียเงินตรา เพื่อฟื้นฟูรักษาสุขภาพ แล้วก็เฝ้าเป็นกังวลกับอนาคต จนไม่มีความรื่นรมย์กับปัจจุบัน ผลที่เกิดขึ้นจริงๆ ก็คือ เขาไม่ได้อยู่กับปัจจุบัน หรือแม้กระทั่งอยู่กับอนาคต เขาดำเนินชีวิตเสมือนหนึ่งว่าเขาจะไม่มีวันตาย และแล้วเขาก็ตายอย่างไม่เคยมีชีวิตอยู่จริง“ . . พอหันมามองตัวเอง ในวันที่ต้องทำงานหนัก แล้วคิดขึ้นมาได้ว่า เรา(กู)ทำงานหนักไปเพื่ออะไร? . . บางคนอาจจะทำเพราะเงิน จนยอมทิ้งสุขภาพ บางคนอาจจะทำเพราะความรัก จนยอมทิ้งสังคมรอบข้าง บางคนอาจจะทำเพราะครอบครัว เพราะความสุขของครอบครัวยิ่งใหญ่ . . ที่น่าแปลกก็คือ น้อยคนยอมเลือกที่จะมีสุขภาพดี [...]

ถึง นิ้วเกรียน . . . ถ้าการเริ่มใหม่ หมายถึงความรักครั้งใหม่ ผมคงหยุดคิดที่จะเริ่มต้นใหม่มานานแล้ว นานจนกระทั่ง ตอนนี้ผมไม่รู้ว่า… . . . จะสามารถกลับไปเริ่มต้นกับคนใหม่ได้อีกไหม ^^ . . . โดยความเห็นจากส่วนลึกๆของผม คิดว่า ไม่มีใครที่อยากเริ่มต้นกับความรักครั้งใหม่ ถ้าไม่ใช่เหตุผลจากความรักครั้งเก่า . . ในทางกลับกัน หลายๆคน ที่เริ่มต้นกับความรักใหม่ ก็ย้อนกลับมานึกเสียดายความรักครั้งเก่า เพราะรักครั้งใหม่ ก็ต้องเจอกับปัญหาที่ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน คุณว่ามันแปลกไหม นิ้วเกรียน.. ที่มนุษย์อย่างเราๆ ชอบวิ่งตามหาความรัก แต่ไม่ชอบที่จะหยุดรอความรัก และมักที่จะเอาข้อจำกัดหลายๆอย่างมาผูกมัดตัวเองกับมัน . . ผมเคยอ่านเจอบทความจากหนังสือสักเล่ม (ที่ผมลืมไปแล้ว) เขียนไว้ว่า มนุษย์ต่างตกหลุมรักกันทางกายภาพของกันและกัน ผู้ชายเลือกที่จะตกหลุมรักผู้หญิงผ่านทางสายตาของเขา ส่วนผู้หญิงก็เลือกที่จะตกหลุมรักผู้ชายผ่านทางการได้ยินของเธอ ทั้งคู่ต่างตกหลุมรักกัน และหมดรักกันภายในเวลาประมาณ 7 ปี และมันคงเป็นที่มาของคำว่า 7 ปีอันตราย (7 Year Itch) ที่ใครๆเค้าว่ากัน [...]