ผ่านไปอีก 1 ปี แสนจะไวเหมือนโกหก… บล็อกควายๆบล็อกนี้ก็มีอายุครบรอบ 3 ปี แต่เจ้าของบล็อกก็ยังคงขี้เกียจเขียนเหมือนเดิม ^^ อุตส่าห์คิดว่าปีใหม่ จะเปลี่ยน Theme ของบล็อกเสียใหม่ สุดท้ายก็มาใช้ Theme เดิมแล้วเปลี่ยนสีแทน TwT . . ช่วงเวลาปี 2554 ที่ผ่านมา ตัวผมเองได้เจออะไรเข้ามาหลายๆอย่าง ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของคนทั่วไป ที่มีทั้งเรืองดีและร้ายในชีวิต ผิดหวังมาหลายเรื่อง ทุกข์ใจกับปัญหาที่คิดไม่ตก เพิ่งจะมาผ่านพ้นไปก็ตอนช่วงปลายปี ^^ . . ตอนที่บวชเรียนว่าจะเขียนเรื่องสั้น เอาเข้าจริงๆก็ได้แค่เขียน แต่ไม่มีใครได้อ่าน เพราะผมเองมัวแต่หนีน้ำท่วมจนต้นฉบับหายไปหมด เหมือนกับเรื่องที่ไปเที่ยวสิงค์โปร์ เขียนได้สองตอนก็เลิก..TwT . . งานการโปรเจ็คยักษ์ใหญ่ประมาณ 3-4 โครงการ ก็ไม่ได้ทำ มัวแต่นั่งบ้าบอ ไร้สาระ ปล่อยเวลาทิ้งไปวันๆ บางทีก็คิดว่า แค่ประคองชีวิต รับผิดชอบงานที่ล้นมือให้รอดก็พอแล้ว จะเอาอะไรกับชีวิตมากมาย … (ข้ออ้าง) . . แต่ [...]

. . . ช่วงเย็นของวันที่ 3 กรกฎาคม 2554 ผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการ ปรากฏว่า พรรคเพื่อไท ได้คะแนนเสียงชนะอย่างท่วมท้น จนสามารถจัดตั้งรัฐบาลด้วยตัวเองได้ อย่างที่ไม่น่าเป็นไปได้ในสายตาของ “ผู้ที่มีการศึกษา” หลายคน . . ระหว่างที่ผมฟังผลการเลือกตั้งอยู่นั่นเอง มือซ้ายของผมก็หยิบ BB ขึ้นมา บรรจงกดอย่างช้าๆเพื่อเข้าไปดู Status ของคนที่ตัวเองเรียกว่า “เพื่อน” ใน Facebook ภาพเหตุการณ์ในอดีตตอนช่วง ปิดสนามบินสุวรรณภูมิ ราชประสงค์ กับการสลายการชุมนุมหลายแห่ง ผุดขึ้นมาในความทรงจำอันเลวร้ายเกี่ยวกับ Facebook ในคราวก่อน . . และแล้วมันก็เป็นไปอย่างที่ผมคาดไว้ Status ต่างๆใน Facebook ที่บ่นสาปแช่งก่นด่าคนคิดต่างกับตัวเอง ราวกับวัวกับควายก็มิปาน รวมทั้งการประกาศตัดเพื่อนฝูงกับบุคคลที่ไม่ได้กาเบอร์ X หรือเป็นพวกเดียวกันของตัวเอง.. . . สาวๆ น่ารักหลายคน ผรุสวาทคำว่า เหี้ย และ สัตว์ชั้นต่ำ ได้อย่างไม่อายสายตาใคร . [...]

ผมพยายามจะตั้งสติเขียนบล็อกเกี่ยวกับวันปีใหม่ หลายๆเรื่อง หลายๆหน ตอนแรกก็คิดว่าจะให้ทันก่อนจะขึ้นปีใหม่ แต่แล้ววันหยุดยาวๆ ก็ทำให้ตัวเองกลายเป็นคนขี้เกียจ เรื่องที่ต้องทำก็ไม่ได้ทำ เอาเวลามาทำแต่เรื่องที่ไม่สมควรทำ สิ่งที่คิดได้หลังจากวันปีใหม่ผ่านใหม่ก็คือ ผมก็ยังเป็นคนเดิมๆ ทำชีวิตเหมือนเดิม และก็ไม่ได้คิดว่าจะเอาวันปีใหม่มาเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ เพราะอะไรก็ตามที่คิดจะทำนั้น เราก็สามารถที่จะทำได้เอง โดยไม่ต้องรอ “โอกาส” สองสามวันนี้ได้อ่านบทละครเรื่อง “ราโชมอน” ที่แปลและเรียบเรียงโดย มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมท และเห็นว่ามีคำพูดหนึ่งของตัวละครที่ชื่อว่า “คนทำช้อง” คิดว่าพอที่จะเป็นประโยชน์ในการเตือนสติตัวเอง และคนอื่นๆที่หลงๆเข้ามาอ่านในบล็อกนี้บ้าง “คนเรามันก็ชั่วบ้างดีบ้าง แต่มันไม่สำคัญอะไรหรอก ข้าเคยเห็นรูปเขียนรูปหนึ่ง เขาเขียนเป็นรูป คนกำลังโหนเชือกอยู่ที่หน้าผาสูง บนยอดหน้าผา มีสัตว์ร้ายคอยอยู่ ถ้าร่วงลงมาจระเข้มันก็กินเสียอีก ส่วนไอ้เชือกที่ใช้โหนอยู่นั้น เขาเขียนหนูกำลังกัดมันอยู่สองตัว หนูตัวหนึ่งสีขาวหมายถึงกลางวัน หนูตัวหนึ่งสีดำหมายถึงกลางคืน หนูสองตัวนั้นมันกัดเชือกอยู่เรื่อยๆ ชีวิตคนเรามันก็แค่นั้นแหละเพื่อน อย่ามามัวเถียงกันว่า ใครผิดใครถูกให้มันเสียเวลาเลย เวลาที่เราจะโหนเชือกอยู่ได้มันก็มีไม่มากมายอะไรนัก”